^Powrót na górę
foto1 foto2 foto3 foto4 foto5

Tak jak w życiu charakter człowieka kształtuje się przez doświadczenie i refleksję , tak też psychoterapia opiera się na aktywnym doświadczeniu , prowadzącym do lepszego zrozumienia siebie i swojego życia


SPEŁNIONE MARZENIA
Telefon: 507-053-125
e-mail: agaziembinska@gmail.com

Spełnione marzenia

 

 

 

Leczenie za pomocą stawiania baniek to obok akupresury i masażu jedna z naturalnych metod leczniczych, wywodząca się z kręgu tradycyjnej medycyny chińskiej oraz medycyny arabskiej.

Terapia bańkami ogniowymi ma wpływ na cały organizm, poprawiając krążenie krwi i wzmacniając układ odpornościowy. Zabiegi wykonywane przy pomocy baniek mogą być pomocne w:

  • leczeniu chorób układu oddechowego (przeziębienie, grypa, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc i tkanki opłucnej, astmie, bólach i zapaleniach gardła, migdałków i krtani),
  • chorobach układu kostno-stawowego (reumatyzm, reumatoidalne zapalenie stawów, zwyrodnienie stawów, choroby kręgosłupa, zespołach rwy ramiennej i kulszowej),
  • nerwicy, nerwicy wegetatywnej
  • chorobach układu krążenia (dusznica bolesna, zaburzenia ciśnienia krwi)
  • chorobach układu trawiennego (zapalenie żółądka, trzustki, chorobach wątroby, pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych, choroby jelit, zaparcia)
  • chorobach narządów wewnętrznych jamy brzusznej,
  • chorobach układu moczowo-płciowego (zaburzenie miesiączkowania, stany zapalne, zapalenie przydatków, błony śluzowej macicy, dolegliwości okresu przekwitania, zaburzenia seksualne, zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie nerek, pęcherza moczowego),
  • chorobach układu nerwowego (zapalenie nerwu, nerwobóle),
  • bólach głowy, migrenach,
  • chorobach uszu (zapalenie, szum),
  • profilaktyce chorób (wzmacnianie układu immunologicznego).

 

 

 

 Tradycyjny masaż tajski

Leczniczy masaż liczący już ponad 2500 lat, stanowi połączenie akupresury, ajurwedy i jogi pasywnej, dlatego niekiedy nazywany jest jogą dla leniwych. Usuwa napięcia z mięśni i stawów jednocześnie wzmacniając je, w efekcie czego poprawia ich elastyczność i uwalnia od bólu głowę, plecy, ramiona, kark czy nogi. Pobudza układ krwionośny i limfatyczny.

Rytmiczne naciski i rozciąganie całego ciała, a także masaż palców, stóp czy uszu, wprowadzają w stan głębokiego odprężenia. Ciało otwiera się i uwalnia z napięcia, energia płynie łatwiej.

Wykonywany jest na umiarkowanie twardym materacu, a osoba masowana pozostaje w niekrępującym ruchów ubraniu (luźna koszulka oraz spodenki tzw. fisherman pants), dostępnym w salonie Thai Smile. Masażysta za pomocą swojego ciała, dłoni, palców, łokci, przedramion, a także stóp stosuje różne techniki uciskowe i wyciągające.

Tradycyjny masaż tajski zalecany jest dla osób prowadzących mniej aktywny lub stresujący tryb życia, często pracujących w jednej pozycji (np. pracownicy biurowi, kierowcy, prezenterzy). Wśród wielu korzyści, najważniejszymi są:

  • usunięcie napięć z mięśni i stawów
  • uwolnienie ciała od bólu
  • poprawa jakości snu i ogólnego samopoczucia

To masaż, który nie przypomina w niczym naszych tradycyjnych masaży klasycznych.

Wykonywany jest na macie ułożonej na podłodze, bez użycia olejków, przez luźne ubranie.

Masażysta wykorzystuje tu rozmaite techniki, głównie rytmiczny, powolny nacisk ciałem a także elementy rozciągania, biernej jogi oraz pracy z kanałami energetycznymi.

W masażu tajskim przede wszystkim uciskane są określone punkty na całym ciele - począwszy od stóp a następnie kolejnych partii ciała idąc w kierunku głowy.

Masaż tajski wykonywany jest nie tylko dłońmi ale także kciukami, nadgarstkami, przedramionami a nawet łokciami, kolanami i stopami.

Masowana osoba przyjmuje w trakcie masażu wiele różnych pozycji właściwych dla jogi - z tego względu masaż tajski bywa nazywany "jogą dla leniwych".

Rozciąganie mięśni ciała odpowiadające temu, jakie stosowane jest w jodze, powoduje zwiększenie zasięgu ruchów, a także rozluźnienie mięśni. Momentami masaż jest bardzo intensywnie odbierany i może być nieco bolesny - zwłaszcza na początku ale doskonale odpręża i redukuje zmęczenie mięsni i stawów.

Masaż tajski ma na celu przewrócenie harmonii organizmu - odblokowuje przepływ energii, pozytywnie oddziałuje na krążenie krwi i limfy, wzmacnia układ odpornościowy organizmu a także rozluźnia mięśnie i poprawia sprawność ruchową. Jednocześnie zapewnia głęboki relaks, który wywołuje w organizmie wiele pozytywnych zmian prowadzących do przywrócenia równowagi i harmonii.

Źródła masażu tajskiego upatrywane są w Indiach (a przez niektórych badaczy również w Chinach), skąd mógł on przywędrować do Tajlandii przed ponad dwoma tysiącami lat. Nie jest jednak wykluczone że masaż ten pochodzi z samej Tajlandii a ulegał w międzyczasie wpływom indyjskim (Ajurweda) oraz chińskim.

To dzięki tym wpływom masaż tajski uwzględnia takie aspekty jak: żeński (lewa połowa ciała ma charakter żeński) i męski czynnik (prawa połowa ciała ma charakter męski), oraz pozycje i techniki zaczerpnięte z jogi.

W Tajlandii - najprawdopodobniej z medycyny hinduskiej przejęto przekonanie o istnieniu życiowej energii (lom), która biegnie w naszym ciele kanałami energetycznymi (sen). Tajowie skupili się raczej na samych liniach energetycznych a nie na znajdujących się na nich punktach (tak, jak to czyni np. medycyna chińska w akupunkturze).

Masaż jest jedną z gałęzi medycyny stosowany przez Tajów wraz z kręgarstwem, leczeniem dietą, różnego rodzaju specyfikami podawanymi doustnie oraz zewnętrznie a także ze wzmacniającymi praktykami duchowymi i magicznymi.

Uważa się, że masaż tajski powinien być stosowany łącznie z pozostałymi technikami uzdrawiania dla uzyskania najkorzystniejszego efektu ale często bywa on praktykowany samodzielnie - w celu usprawnienia funkcjonowania organizmu i zrelaksowania.

Twórcą masażu tajskiego jest Jivaka Kumarbhaccha. Już 2500 lat temu w Indiach stworzono, na bazie filozofii Ajurvedy oraz technik Jogi, podstawy masażu tajskiego. Przez lata masaż ten rozwijał się, praktykowany przez mnichów w tajlandzkich świątyniach. Najsłynniejszym światowym centrum naukowym i szkoleniowym jest świątynia Wat Pao w Bankoku.

Podstawy medyczne: Sieć łącznotkankowa przebiega w najróżniejszych kierunkach. Prawidłowa analiza jej przebiegu pozwala zbadać jej fizjologiczny i patologiczny stan. W przypadku jej wzmożonych napięć zastosowanie odpowiednich technik przywraca jej prawidłowe funkcjonowanie.

Cele:

  • Zmniejszenie napięć
  • Przywrócenie prawidłowej ruchomości sąsiadujących ze sobą struktur
  • Przywrócenie prawidłowej wymiany tkankowej
  • Przywrócenie prawidłowej funkcjonowania narządów wewnętrznych
  • Przywrócenie prawidłowej cyrkulacji krwi i chłonki
  • Zmniejszenie napięć psychicznych


    Techniki: W odróżnieniu od technik zachodnich, w masażu tajskim bardzo ważne jest oddziaływanie całego ciała terapeuty poprzez dłonie, palce, łokcie, stopy, kolana na ciało pacjenta.Masaż odbywa się na macie w odpowiednich pozycjach przy wyprostowanym kręgosłupie terapeuty. Zgięcie go i pochylenie wymaga pracy ramion podobnie jak w technikach zachodnich. Praca ramion męczy i sprawia, że masaż staje się mało efektywny

    Ideałem lekarza jest połączenie rzetelnej wiedzy medycznej z głęboką mądrością i współczuciem.

    Nuad Bo-Rarn to jedyna w swoim rodzaju starożytna metoda łącząca w sobie elementy Hatha Joga, akupresury, refleksologii oraz medytacji. Dzięki temu niezwykłemu połączeniu, masaż w sposób holistyczny poprawia kondycję fizyczną, duchową i intelektualną osoby masowanej. korzyści odnosi również masażysta.

    Rytmiczne naciskanie kluczowych puntów na ciele (marma), znajdujących się na przebiegu kanałów energetycznych (Sen), prowadzi do odblokowania energii i jej swobodny, harmonijny przepływ w ciele.
    masaż tajski:

    • poprawia przemianę materii
    • poprawia krążenie krwi i limfy
    • uwalnia ciało z nagromadzonych toksyn
    • wzmacnia system immunologiczny organizmu
    • harmonizuje przepływ energii w ciele

    Elementy akupresury Nuat Thai pomagają także w dolegliwościach kobiecych takich jak:

    • depresje, stres
    • migreny
    • menopauza
    • dolegliwości okresu pociążowego

    Ciało osoby masowanej układa się w wybranych pozycjach Hatha Yoga – właśnie dlatego masaż bywa niekiedy nazywany „jogą dla leniwych”.

     Również dlatego masaż ten ma niebagatelne właściwości rehabilitacyjne. Dzięki przyjmowanym pozycjom, osoba poddawana zabiegowi koncentruje się na swojej fizyczności, uwalniając w ten sposób umysł i trenując ciało.

    Ta część masażu:

    • wzmacnia mięśnie
    • uelastycznia stawy
    • uwalnia napięcie fizyczne i psychiczne
    • ujędrnia i wyszczupla ciało, redukując cellulit,
    • poprawia wygląd skóry - staje się ona jędrniejsza i bardziej świetlista.

    Masaż tajski reprezentuje jedyny w swoim rodzaju styl terapii orientalnej opartej na zasadach współczucia.

    Jest jedną z czterech gałęzi tradycyjnej medycyny Tajów, na którą składają się ponadto zabiegi manipulacyjne (kręgarstwo), leczenie fizycznymi środkami zewnętrznymi (specyfiki przyjmowane doustnie, maści, okłady i inhalacje), dieta oraz praktyki duchowe i magiczne.

    Masaż tajski, będący formą cielesnej manipulacji, powinien być praktykowany łącznie z trzema pozostałymi formami tradycyjnej sztuki uzdrawiania, w celu uzyskania najbardziej wszechstronnych efektów leczniczych.

    W masażu, o którym mówimy, dokonuje się synteza wielu technik:

    • naciskania ciałem,
    • refleksologii,
    • pracy z kanałami energetycznymi
    • pracy z krwiobiegiem i układem limfatycznym,
    • rozciągania
    • oraz jogi.

    W związku z tak szerokim zakresem działań, terapeuci praktykujący masaż tajski wykorzystują więcej elementów własnego ciała niż masażyści pracujący w jakimkolwiek innym stylu leczniczej manipulacji.

     Używają nie tylko dłoni i kciuków, lecz także stóp, łokci, przedramion i kolan.

    Masaż odbywa się na macie rozłożonej na podłodze. Osoba poddawana zabiegowi przyjmuje przy tym wiele różnych pozycji wywodzących się z systemu Hatha Yoga

    Tajowie przejęli od hinduskich joginów przekonanie o istnieniu 72 000 dających się wyodrębnić linii energetycznych nadi (merydianów), z których czternaście uważa się za najważniejsze. Masaż tajski zwraca uwagę na oddziaływanie na specjalne punkty, zwane marma (tsubos, punkty biologicznie aktywne, punkty akupunkturowe), rozmieszczone wzdłuż kanałów energetycznych nadi.

    Pierwsze udokumentowane wzmianki dotyczące masażu tajskiego datują się na 1661 r, w relacjach Simona de Loubere, francuskiego urzędnika przy dworze królewskim w Ayutthia.

    W roku 1836, za panowania Ramy III, królewskim dekretem, cała satrożytna wiedza o sztuce medycznej została zgromadzona w świątyni Wat Po w Bangkoku, gdzie został utworzony parauniwersytet, nauczający medycyny, farmacji oraz leczniczego masażu.

    Tam też w roku 1906 podczas panowania Ramy V, zebrana wiedza, została prztłumaczona na współczesny język tajski i uznana jako oficjalna Medycyna Królewska. Zawierała ona wszystkie procedury masażu, nazwane Tum ra nuad Chabub Luang (Terapia Rąk).

    W maju 1962 r. Moh ponl Tomyanim – pierwszy menadżer Centrum Medycznego i Szkoły Masażu w świątyni Wat Po, zorganizował pierwszą otwartą szkołę masażu tajskiego.

 

 

 

 

Akupunktura
wg. medycyny tybetańskiej


Akupunktura jest techniką leczenia wywodzącą się ze Wschodu. Obecnie jest ona uznawana przez wiele krajów jako uzupełnienie leczenia konwencjonalnego.

Akupunktura działa przeciwbólowo, przeciwzapalnie i rozkurczowo. Pomaga również w przywróceniu równowagi energetycznej organizmu, która jest ważnym warunkiem jego sprawnego funkcjonowania.

Technika polega na nakłuwaniu ciała w odpowiednich punktach srebrnymi lub złotymi igłami. Punkty te odpowiadają za największą aktywność narządów wewnętrznych i zlokalizowane są wzdłuż tzw. meridianów (linii energetycznych), zgodnie z koncepcją energetycznego organizmu.

Akupunktura to jedna z najstarszych, najbardziej wszechstronnych i skutecznych metod leczniczych, stosowana od prawie pięciu tysięcy lat.

Obecnie akupunktura jest oficjalną metodą leczniczą, uznaną przez Międzynarodową Organizację Zdrowia (WHO), stosowaną na całym świecie, także w Polsce.

Zabieg akupunktury polega na wkłuwaniu bardzo cienkich igieł w określone punkty na ciele. Zgodnie z tradycyjną medycyną chińską, punkty te są powiązane z konkretnymi narządami i nakłucie ich stymuluje cały organizm do powrotu do stanu równowagi (zdrowia), którego warunkiem jest prawidłowy przepływ energii w kanałach energetycznych (meridianach).

Lista schorzeń, w których pomocna jest akupunktura (sporządzona przez WHO):

  • choroby zakaźne: przeziębienia, żółtaczka, grypa;
  • choroby narządów ruchu i neurologiczne: rwa kulszowa, bóle krzyża, sztywność karku, neuralgia nerwu trójdzielnego, bóle głowy, udar mózgu, porażenie mózgowe;
  • choroby układu moczowego i rozrodczego: impotencja, zespół napięcia przedmiesiączkowego, stany zapalne w obrębie miednicy mniejszej, przewlekłe stany zapalne pochwy, nieregularne i bolesne miesiączki, ginekomastia, oziębłość u kobiet;
  • choroby skóry: opryszczka, trądzik, świąd przewlekły;
  • choroby wewnętrzne: astma, nadciśnienie tętnicze, choroba wrzodowa, hemoroidy, zaparcia;
  • choroby oczu, uszu, nosa i gardła: głuchota, szumy i dzwonienie w uszach, osłabienie wzroku, infekcje zatok, katar sienny, zawroty głowy.

Skuteczne stosowanie akupunktury, także w ciężkich przypadkach, wymaga ogromnej wiedzy i wieloletniego doświadczenia. Najistotniejsza jest kompleksowa i trafna diagnoza, szczegółowy wywiad z pacjentem dotyczący jego stanu zdrowia, przebytych chorób, także doświadczeń życiowych, która warunkuje wybór punktów nakłucia.

Akupunktura stosowana przez dobrego specjalistę nie wywołuje żadnych skutków ubocznych, może przynieść odczuwalną poprawę już po pierwszym zabiegu, potrafi być skuteczna w wielu przypadkach, trudnych do leczenia dla medycyny akademickiej.

Zabieg akupunktury

  • do nakłuwania stosowane są specjalne, sterylne i bardzo cienkie igły (0,20mm) - wkłucia są praktycznie bezbolesne
  • zabieg trwa od 15 do 30 minut
  • na zabieg nie należy przychodzić na czczo (podczas nakłucia organizm wykonuje pracę i spada poziom glukozy we krwi)
 

Medycyna tybetańska

Tradycyjna medycyna tybetańska jest prastarym naturalnym systemem uzdrawiania, rozpatrującym ciało człowieka jako całość na wielu poziomach- fizycznym, energetycznym, mentalnym. Zawiera dogłębną wiedzę na temat anatomii, fizjologii oraz patologii, jak również skuteczne metody diagnostyczne i terapeutyczne. Ponadto, posiada kompletny system filozofii, kosmologii i anatomii subtelnej połączonej z praktykami duchowymi.

Zdrowie jest postrzegane jako wielopoziomowy stan równowagi – umysłu, energii i ciała. Spośród trzech aspektów energia odgrywa najważniejszą rolę, ponieważ służy jako łącznik pomiędzy ciałem i umysłem. W medycynie tybetańskiej uważa się, że energia powstaje poprzez współoddziaływanie pięciu żywiołów tj. przestrzeni, powietrza, ognia, wody i ziemi. Podstawową właściwością przestrzeni jest pustość lub potencjał, z którego wyłaniają się wszystkie zjawiska. Element powietrza generuje ruch przyczyniający się do wzrostu i rozwoju żywiołu ognia, którego ciepło i gwałtowność prowadzą do powstania elementu wody. Główną funkcją wody jest płynność i integralności, natomiast ziemi wytrzymałość i stabilność.

Pięć żywiołów kondensują się do trzech szczególnych właściwości, zwanych trzema energiami (ang.: humors, tyb.: Nyepa, sansk.: Dosza) . Te trzy energie nazywane są Żółcią (tyb. Tripa), Flegmą (tyb. Beken) i Wiatrem (tyb. Lung); na poziomie umysłu są one związane z poszczególnymi emocjami (gniew, niewiedza, pożądanie) oraz posiadają odpowiednio właściwości gorąca, zimna i neutralności. Każda z nich pełni kreślone funkcje w organizmie i właśnie ich równowaga zapewnia zdrowie i dobre samopoczucie. (zobacz tabelka poniżej)

Trzy energii:

Nazwa tyb.(translit. Whyliego) Nazwa polska Żywioł Emocja Funkcje ogólne Funkcje specyficzne
Lung (rlung) Wiatr przestrzeń powietrze pożądanie ruch system nerwowy, pamięć, mowa, krążenie, oddychanie,wydalanie,aktywność umysłowa
Tripa (mkhrispa) Żółć ogień gniew ciepło regulacja temperatury ciała, katabolizm, trawienie, funkcje wątroby i pęcherzyka żółciowego, wzrok,odwaga, determinacja
Beken (Badkan) Flegma ziemia woda niewiedza stabilność integralność anabolizm, formacja struktury fizycznej ciała, płyny ustrojowe, sen, cierpliwość, tolerancja

Przyczyny chorób według TMT

Do rozwoju choroby dochodzi, gdy owa chwiejna równowaga 3 energii zostaje zaburzona. Może do tego dojść pod wpływem czynników wewnętrznych, psychicznych, takich jak przeszkadzające emocje – nazywanych w medycynie tybetańskiej przyczynami pierwotnymi; bądź pod wpływem czynników zewnętrznych, takich jak niewłaściwe odżywianie, styl życia, wpływ negatywnych energii i klimatu – nazywanych przyczynami wtórnymi.

Uważa się, że pierwotna przyczyna wszystkich chorób to ignorancja (tyb. marigpa), niewiedza o naturze umysłu. Jest to punkt styczny z filozofią buddyjską, która twierdzi, że to właśnie niewiedza o prawdziwej naturze umysłu jest przyczyną wszelkiego cierpienia, włącznie chorób fizycznych czy psychicznych. Poprzez pracę z umysłem możemy osiągnąć stan stałego szczęścia oraz zdrowia.

Choć system tradycyjnej medycyny tybetańskiej jest jednym z najstarszych na świecie, jest wciąż z powodzeniem praktykowany do dziś, jak na wschodzie, tak i w krajach zachodnich. Współczesne badania naukowe potwierdzają nadzwyczajne korzyści tej dawnej tradycji medycznej.

Podstawowe cele terapii

  • Zapobieganie chorobom

Zapobieganie chorobom, właściwa dieta i zdrowy styl życia to fundamenty TMT. Większość chorób chronicznych naszych czasów jest wynikiem zaburzeń mentalnych, nieodpowiedniej diety oraz niewłaściwego stylu życia. Cukrzyca i choroby układu sercowo-naczyniowego są tego przykładem.

  • Leczenie chorób

Początkowe zaburzenie równowagi na poziomie energii manifestuje się następnie na poziomie fizycznym jako choroba. Aby przywrócić straconą równowagę między energiami należy rozpoznać przyczyny choroby i dobrać odpowiednią metodę leczenia.

Diagnoza w TMT

TMT używa trzech podstawowych metod diagnostycznych:

  • obserwacja (tyb. lTa ba – patrzeć, obserwować) – ocena kształtu i profilu ciała pacjenta, cery, organów zmysłu ze szczególnym uwzględnieniem charakterystyk wyglądu języka oraz moczu.
  • badanie palpacyjne (tyb. Reg pa – dotykać) – badanie pulsu oraz punktów wrażliwych. Badanie pulsu jest bardzo ważną metodą diagnostyczną stosowaną w większości medycyn wschodnich. Należy podkreślić, że sztuka analizy pulsu w medycynie tybetańskiej różni się od innych systemów.
  • wywiad (tyb. Dri ba – zadawać pytania)

Leczenie w TMT

Cztery podstawowe metody terapeutyczne w TMT to: dieta, zdrowy styl życia, leki i terapie zewnętrzne.

  • Dieta
    Według medycyny tybetańskiej każdy człowiek powinien znać swoją konstytucję w celu doboru odpowiedniej diety niezbędnej do zachowania równowagi w organiźmie.
  • Styl życia

Zdrowy tryb życia według medycyny tybetańskiej to nie tylko regularne ćwiczenia, ale znalezienie odpowiedniej równowagi w każdym momencie dnia oraz we wszystkich aspektach życia ( przebudzenie, sen, jedzenie, ruch, seks, praca, odpoczynek). Wskazane jest znalezienie czasu na medytacje, ćwiczenia oddechowe czy jogę pozwalające zredukować stres fizyczny i mentalny, który jest przyczyną wielu chorób.

  • Leki

Farmakopea tybetańska posiada szeroką gamę wieloskładnikowych leków ziołowych. Oprócz substancji roślinnych są używane minerały oraz wyjątkowo substancje pochodzenia zwierzęcego. Większość substancji terapeutycznych występuje na terenie Azji, ale istnieją minerały i zioła, które można znaleźć również w Europie. Środki lecznicze mogą być w postaci pigułek, proszków, wywarów, ekstraktów, kremów i maści. Główną chrakterystyką tybetańskich leków jest ich wieloskładnikowość. Prosty preparat może zawierać 10 różnych substancji natomiast inne medykamenty mogą posiadać nawet 70 składników. Skład leków, dobierany w oparciu o smak i właściwości substancji, ma pomóc w odzyskaniu rónowagi między trzema energiami. Współczesne badania naukowe wykazują skuteczność tych leków (zobacz Padma AG).

  • Terapie zewnętrzne

Tradycyjna medycyna tybetańska ma do zaoferowania wiele terapii zewnętrznych, każdą z nich można zastosować pojedyńczo lub w połączeniu z innymi.

Masaż – Kunye (tyb. bsKu mNye)
Ku Nye jest formą masażu terapeutycznego i częścią integralną tradycyjnej medycyny tybetańskiej. Może być zastosowany do podtrzymania lub przywrócenia równowagi trzech energii. (czytaj więcej)

Moksa – Metsa (tyb. Me bTsa) Moksa jest terapią zewnętrzną polegającą na dostarczeniu ciepła specyficznym punktom na ciele. W TMT istnieje 20 typów moksy dla wielu problemów zdrowotnych.

Akupunktura Turcze (tyb. Thur dPyad)
Sztuka akupunktury tybetańskiej była na wiele lat stracona, ale dzięki pracy i badaniom dr. Nidy Chenagtsanga powraca się dziś do jej stosowania. Jest to system odmienny od powszechnie znanego z medycyny chińskiej.

Bańki – Mebum (tyb. Me Bum)
W medycynie tybetańskiej stawia się miedziane bańki w celu złagodzenia bólu i odblokowania energii.

Ponadto wykorzystuje takie terapie jak:

  • balneoterapia z użyciem ziół – Lum (tyb. Lums)
  • puszczanie krwi – Targa (tyb. gTarga)
  • kompresy – Dug (tyb. Dugs)
  • terapia pałeczkowa – Yukczo (tyb. dByug bChos)
  • moksa mongolska – Horme (tyb. Hor Me) – moksa z użyciem ciepłego olejku i ziół

Wprowadzenie

Tybetańskie leczenie mantrami jest starożytną metodą uzdrawiania, wywodzącą się z w dużej mierze z tradycji Ngakpa (świeckich praktykujących, joginów). Jej bezpośrednim dzierżawcą jest dr Nida Chenagtsang.

W tradycyjnej medycynie tybetańskiej zakłada się, iż u podstaw każdej choroby występują określone zaburzenia energii subtelnych. Leczenie mantrami wykorzystuje energię dźwięku jako narzędzie wspomagające uzdrawianie, docierając do podstawowych przyczyn choroby. W technice tej używa się starożytnych mantr, które potrafią uchwycić esencję dźwięku, wykorzystując słowa z sanskrytu lub z języka tybetańskiego.

Leczenie mantrami może być stosowane zarówno w celu polepszenia jakości życia, jak i uzdrawiania. Mantry te są skuteczne, proste w użyciu i dostępne dla wszystkich bez względu na wiek, płeć, przynależność kulturową czy duchową.

 

Czym jest Kunye?

Tradycyjny tybetański masaż Kunye powstał około 3900 lat temu i jest nieodłączną częścią medycznej tradycji Tybetu. Dawni Tybetańczycy szeroko używali metod Kunye – od diagnostyki do leczenia poszczególnych zaburzeń przy pomocy specjalnie nasączonych olejków bądź substancji masło-pochodnych. Gałęzie drzew, pałeczki i kamienie były często stosowane w ramach terapii do wywierania nacisku na różne części i punkty ciała, co przywracało stan zdrowia i dobrego samopoczucia.

Masaż składa się z trzech części:

“Ku” oznacza nanosić lub namaszczać ciało specjalnie przygotowanymi olejkami leczniczymi

“Nye” dotyczy właściwego masażu, zawierającego wiele różnych technik masażu mięśni, ścięgien, punktów i kanałów energetycznych oraz techniki mobilizacji stawów

“Czi” jest ostatnią częścią terapii Kunye polegającą na oczyszczaniu ciała z oleju za pomocą proszku jęczmiennego lub cieciorkowego (peelingu).

W tradycyjnej medycynie tybetańskiej wyróżnia się 4 podstawowe kategorie leczenia:

  1. lecznicza dieta
  2. zmiana stylu życia
  3. farmakoterapia
  4. terapie zewnętrzne

Masaż Kunye należy do czwartej kategorii leczenia, gdzie obok takich terapii jak moksa, bańki, Yukczo, balneoteraterapia, lecznicze kompresy, jest wykorzystywany do przywracania równowagi w organizmie. Odmładzające i wzmacniające efekty masażu Kunye zostały opisane w wielu tekstach źródłowych medycyny tybetańskiej. Efekty tej terapii polegają między innymi na eliminacji toksyn zgromadzonych w organizmie oraz wzmacnianiu siły życiowej, przynoszeniu ulgi w różnego rodzaju dolegliwościach i bólach, zmniejszeniu takich zaburzeń nerwowych i psychicznych jak bezsenność, depresja czy nerwowość.

Copyright2013 Spełnione marzenia - Agnieszka Ziembińska, Projekt graficzny: Monika Sadłowska